Tworzenie menu

Twoje menu jest bezpłatne, publiczne i zazwyczaj to pierwsza rzecz, którą restauracja publikuje u nas online. Edytor jest zwykły — sekcje, dania, ceny. Mniej oczywiste jest to, że edytowanie i publikowanie to dwie osobne czynności — i tak ma być.

Zmiany są prywatne, dopóki ich nie opublikujesz

Otwórz opublikowane menu i zacznij pisać — Twoi goście nic nie zobaczą. Edytujesz wersję roboczą obok aktywnego menu, a stosowny wskaźnik daje Ci o tym znać:

● Nieopublikowane zmiany

Obok znajdziesz Odrzuć zmiany — co usuwa wersję roboczą i nie rusza aktywnego menu — oraz Opublikuj zmiany, które od razu wdraża wszystko naraz.

Najbardziej liczy się to w piątek. Możesz przebudowywać całe menu przez całe popołudnie — niedokończone, pełne literówek — a gość skanujący Twój kod QR widzi menu z zeszłego tygodnia, dopóki sam nie zdecydujesz inaczej.

Cofnij publikację to osobna akcja z innym znaczeniem. Nie usuwa Twojej pracy — zdejmuje menu ze strony publicznej i zachowuje je. Używaj tego dla menu degustacyjnego, które działają tylko trzy miesiące w roku.

Najpierw sekcje, potem dania

Nowe menu zaczyna się puste, a sekcje dodajesz w kolejności, w jakiej goście powinni je czytać. Sekcja bez zawartości wyraźnie to sygnalizuje — "Brak pozycji. Dodaj pierwszą poniżej." — zamiast po cichu wyświetlać się jako puste nagłówki.

Sekcje i dania można ukryć, zamiast usuwać. Ukrycie to narzędzie dla dania, którego nie ma w tym tygodniu; usunięcie — dla dania, które znika na stałe. Ta różnica jest ważna, bo usunięcie nie jest ciche w tym, co kosztuje:

Usuń „Vitello tonnato“ z menu. — Tagi alergenów znikają razem z nim.

I dla całej sekcji:

Usuń „Antipasti“ i wszystko, co zawiera. — Każda pozycja w tej sekcji zostaje usunięta wraz z tagami alergenów.

Tagi są najdroższą częścią do odbudowania. Najpierw ukryj, usuń dopiero gdy masz pewność.

Co niesie ze sobą danie

Alergeny to kontrolka tagowania, a nie wolny tekst — gość czytający po grecku widzi te same czternaście alergenów, które kuchnia otagowała po włosku:

Jedno menu, wiele języków

Zmień język za pomocą selektora u góry edytora. Twój własny język jest oznaczony jako Język podstawowy, a każdy inny pokazuje, ile menu jest gotowe — „18 / 24 pozycje przetłumaczone“.

Dwa pola celowo nie podlegają tłumaczeniu — edytor informuje o tym wprost, zamiast pozwolić ci próbować:

Cena to jedna liczba w jednej walucie — wpisanie innej pod zakładką francuską nie przetłumaczyłoby dania, lecz podałoby błędną cenę. Alergeny to ten sam argument, tyle że z ostrzejszą krawędzią — alergen to fakt o jedzeniu, nie fraza na jego temat, więc jest zapisany raz i wyświetlany w każdym języku na podstawie tagu.

Zostaw tłumaczenie puste, a gość zobaczy tekst w Twoim głównym języku. Puste pole to zapasowa wersja — nie pusty jadłospis.

Więcej niż jedno menu

Menu ma typ — Serwis, Specjalne lub Napoje — i możesz prowadzić ich kilka: karta lunchowa, kolacja à la carte, lista win, menu degustacyjne.

Dwa ustawienia decydują o tym, które menu zobaczy gość. Ustaw jako domyślne określa, które menu wyświetla się na Twojej publicznej stronie. Obsługuje przypisuje menu do okresu serwisu, dzięki czemu goście lunchowi widzą kartę lunchową — bez żadnego ręcznego przełączania w południe. Nadpisanie dla dnia lub sezonu może podmienić menu na konkretną datę lub cały sezon — na przykład menu na tydzień karnawału, bez zmiany domyślnego.

Zanim strona w ogóle będzie widoczna

Przed Twoimi publicznymi stronami stoją dwie blokady — żadna z nich nie dotyczy menu:

Twoja publiczna strona nie jest jeszcze aktywna — uruchomi się, gdy lokal zostanie zatwierdzony i Twoja subskrypcja będzie aktywna.

Nowe lokale są sprawdzane przez nasz zespół, zwykle w ciągu jednego dnia roboczego. W tym czasie buduj spokojnie — wszystko, co opublikujesz, będzie czekać, gdy strona się otworzy.

Ostatnia ważna rzecz: kto w ogóle może to robić — właściciele i administratorzy mogą edytować. Członek widzi menu, ale nie może go zmieniać — co jest właściwym podejściem do karty wywieszonej na ścianie.