Sekcje i stoliki
Budowanie układu sali: sekcje, liczba miejsc przy każdym stoliku, kto gdzie siada i jak czytać wieczór jako tury i dostępne luki.
Plan sali to tu lista, nie rysunek. Nazywasz sekcje, wypisujesz stoliki w każdej z nich i podajesz, ile osób przy każdym siada. Nic nie trzeba przeciągać ani wyrównywać — bo żadna z tych czynności nie zmienia tego, ile osób możesz nakarmić.
Najpierw sekcje, potem stoliki
Otwórz Plan sali, a następnie Edytuj układ. Edytor opisuje swoje zadanie w jednym zdaniu: „Nazwij sekcje, wypisz stoliki w każdej z nich, ustaw liczbę miejsc przy każdym.“
Sekcja to cokolwiek, co już nazywasz częścią swojej sali na głos — Taras, Bar, Piętro, Ogród. Jeśli twój zespół mówi o tym podczas serwisu, zrób z tego sekcję. Jeśli nie mówi — nie rób.
Potem stoliki — każdy z nazwą i liczbą miejsc.
Nazwy są twoje. Numery, litery, „przy oknie“, „duży okrągły“ — cokolwiek, co twoi kelnerzy krzyczą przez okienko wydawki o ósmej wieczór. Oprogramowanie nigdy nie pokazuje nazwy stolika gościom, więc jedyne kryterium, które ma znaczenie, to czy twój personel ją rozpoznaje.
Stoliki bez sekcji trafiają do Bez sekcji. To nie jest błąd i nie musisz tego poprawiać — lokal z jedną salą i ośmioma stolikami może zostawić każdy z nich bez sekcji i nic nie działa gorzej. Sekcje są przydatne wtedy, gdy masz części sali, które zachowują się inaczej: taras, który zamykasz przy deszczu, prywatne piętro.
Archiwizowanie, nie usuwanie
Stoły znikają przez archiwizację.
Edytor wyjaśnia dlaczego: "Zarchiwizowane stoły zachowują swoje rezerwacje i zarezerwowane nazwy, więc nowy stół nie może przejąć historii starego."
To jest cały argument. Stół, który usuniesz, zabiera ze sobą swoją przeszłość — nakrycia z ostatniego miesiąca, kto gdzie siedział, do której sekcji należała rezerwacja. Stół, który zarchiwizujesz, przestaje być oferowany do nowych rezerwacji i zachowuje wszystko, co już w sobie zgromadził. Jeśli go przywrócisz, wraca jako ten sam stół.
Nazwa też pozostaje zarezerwowana — dlatego próba stworzenia stolika „12“, gdy istnieje już zarchiwizowany „12“, podpowiada, żeby go zamiast tego przywrócić. Dwa stoły o nazwie 12 w jednej historii to problem z raportowaniem, który odkryjesz dopiero po kilku miesiącach.
Przypisywanie rezerwacji do stolika
Przypisanie dotyczy konkretnej rezerwacji i ustawia się bezpośrednio z jej poziomu. Selektor dzieli dostępne stoliki na trzy grupy — warto znać te etykiety, bo mają konkretne znaczenie:
- Wolny i wystarczająco duży — wolny w tym czasie i mieszczący co najmniej tyle osób, ile liczy grupa.
- Wolny, ale za mały — wolny, ale mniejszy niż liczba gości. Pokazany zamiast ukryty, bo ty wiesz to, czego liczba miejsc nie uwzględnia: dwoje z czworga to dzieci albo dostawiasz krzesło.
- Zajęty — wraz z informacją, kto go ma, żebyś mógł zdecydować, czy ich przenieść.
Jeśli nic nie jest wolne, selektor mówi wprost: "Brak wolnych stolików w tym czasie. Wybierz z listy zajętych, żeby zobaczyć, kto ma który."
Spróbuj przypisać stolik, który jest już zajęty w nakładającym się czasie — system odmówi i wskaże konflikt: „Ten stolik jest zajęty.“ — z podaniem godzin. To jedno z nielicznych miejsc, gdzie oprogramowanie nie pozwoli ci kontynuować, i jest to celowe: podwójnie zarezerwowany stolik wychodzi na jaw, gdy obydwie strony stają przed nim jednocześnie.
Rezerwacja bez przypisanego stolika jest jak najbardziej w porządku. Wyświetla się jako Brak stolika i nadal wlicza się do liczby gości, pojemności i serwisu. Przypisywanie stolików to narzędzie do zarządzania salą, a nie wymóg rezerwacji — wiele lokali sadza gości na miejscu i nigdy nie przypisuje stolików z góry.
Na dziś wieczór
Główny widok planu sali to nie mapa. To jeden wiersz na stolik przez cały serwis, a podpowiedź mówi wprost, czego szukać: „Każdy wiersz to stolik w całym serwisie. Wybierz turę, żeby zobaczyć szczegóły — przerwy to miejsca, które możesz jeszcze sprzedać.“
Na górze:
- Tury — łączna liczba posiedzeń tej nocy.
- Drugie tury — ile stolików obraca się więcej niż raz. To liczba, która pokazuje, czy twoje czasy sadzania naprawdę działają.
- Sprzedawalne luki — przerwy między dwiema rezerwacjami przy tym samym stoliku, wystarczająco długie, żeby warto je było wypełnić.
- Oczekiwani goście — osoby, nie rezerwacje.
- Nieprzypisane — rezerwacje bez stolika.
Sprzedawalne luki to powód, żeby zajrzeć na ten ekran o piątej po południu, a nie o jedenastej. Dziewięćdziesięciominutowa dziura przy stoliku szóstym na siódmą trzydzieści to walk-in, którego możesz przyjąć, albo grupa z listy oczekujących, do której możesz zadzwonić — i jest ona zupełnie niewidoczna na liście rezerwacji posortowanej według czasu.
Drugie tury i liczba miejsc są ze sobą powiązane — i ten związek nie jest oczywisty. To, jak długo zajmujesz stolik, decyduje o tym, czy w ogóle zmieści się druga tura — to ustawienie jest wspólne dla całego lokalu, a nie osobne dla każdego stolika, i znajdziesz je w pozostałych ustawieniach pojemności. Jeśli liczba drugich tur uparcie wynosi zero, rzadko winne są liczby miejsc — zazwyczaj chodzi o czas zajmowania stolika.
Czego to nie robi
Nie rysuje planu sali i nie powstrzyma cię przed przepełnieniem sekcji. Limity gości na slot i rozmiary grup to osobne ustawienia — to one faktycznie ograniczają to, co strona rezerwacji oferuje. Plan sali mówi ci, gdzie siedzą goście, nie ile osób strona przyjmie.